Budowa geologiczna i rzeźba terenu mały|Satelitarne zdjęcie południowej Norwegii. Na czerwono zaznaczony został śnieg. Dobrze widoczne są fiordy, szczególnie Sognefjord i mały|Galdhopiggen mały|Sognefjord mały|Jezioro Hornindalsvatnet mały|Preikestolen oraz Lysefjord Norwegia leży na tarczy fennoskandzkiej zbudowanej głównie z granitu i innych skał powstałych 1–2 miliardy lat temu. Krajobraz został ukształtowany przez procesy erozyjne i glacjalne – cechą charakterystyczną są rozległe penepleny. Hardangervidda w południowo-zachodniej części kraju jest największą penepleną w Europie.
Norwegia jest krajem wyżynno-górzystym – ponad 50% jej powierzchni leży powyżej 600 m n.p.m. Średnia wysokość terenu wynosi 460 m, a najwyższym wzniesieniem jest Galdhopiggen (2469 m n.p.m.).
Ciągnący się wzdłuż całego kraju łańcuch Gór Skandynawskich jest, pod względem geologicznym, przedłużeniem gór Szkocji, Irlandii oraz znajdujących się po drugiej stronie Atlantyku amerykańskich Appalachów. Geolodzy twierdzą, że wszystkie te pasma tworzyły kiedyś jedno wielkie pasmo, przed rozpadem superkontynentu Pangei.