Zadaniem pierwszego zgrupowania było wyzwolenie Teodozji i przesmyku Ak-Monaj, drugiego zaś, które miało lądować dalej na wschód – opanowanie Opuk i połączenie się z 51 Armią lądującą w rejonie Kerczu. Dla osłony lądującej piechoty i transportu wyznaczono Flotę Czarnomorską (miała transportować 44 Armię) i Flotyllę Azowską (miała transportować 51 Armię). W desancie miało wziąć udział łącznie sześć dywizji, dwie samodzielne brygady strzeleckie oraz dwa górskie pułki strzeleckie. Dawało to łącznie 42 tys. żołnierzy, którzy otrzymali wsparcie 198 dział, 256 moździerzy i 43 czołgówEncyklopedia II wojny światowej nr 27..., s. 481–482..
Niemieckie siły w tym rejonie składały się z 46 Dywizji Piechoty oraz rumuńskich 8 Brygady Kawalerii i 4 Brygady Górskiej, które utworzyły grupę „Korne”, dowodzoną przez płk. Radu Korne. Niemcy i Rumuni mogli wystawić 25 tys. żołnierzy. 29 grudnia w rejon walk została przerzucona 73 Dywizja Piechoty, która wzmocniła siły niemieckieEncyklopedia II wojny światowej nr 27..., s. 482..