Ił-24 (ros. Ил-24) – niezrealizowany projekt radzieckiego bombowca z napędem odrzutowym zaprojektowanego w biurze konstrukcyjnym Siergieja Iljuszyna. Historia Pod koniec 1945 roku Ministerstwo Przemysłu Lotniczego przekazało do biura doświadczalnego Siergieja Iljuszyna polecenie zbudowania bombowca z napędem odrzutowym zdolnego do operowania z lotnisk gruntowych. Na podstawie specyfikacji technicznej określającej parametry, jakie musiała spełniać nowa konstrukcja prace projektowe rozpoczęło również biuro konstrukcyjne Pawła Suchoja, a wynikiem ich prac był samolot Su-10. W maju 1946 roku Iljuszyn przedstawił ministerstwu dwa projekty nowych bombowców. Pierwszy z nich zakończył się budową czterosilnikowego samolotu Ił-22, drugi z nich przewidywał zbudowanie dwusilnikowej maszyny, napędzanej silnikami TKRD-1 konstrukcji Aleksandra Mikulina, która miała być gotowa do prób w powietrzu w listopadzie 1947 roku. Pracę nad nową konstrukcją rozpoczęły się w listopadzie 1946 roku. Niedopracowany i nieukończony silnik TKRD-1 nie gwarantował efektywnego zastosowania w nowym samolocie. Aby przyspieszyć pracę nad Ił-24, Iljuszyn podjął decyzję o przystosowaniu samolotu do napędu przy użyciu czterech silników turboodrzutowych Klimow RD-45 (kopii Rolls-Royce Nene Mk. I).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ił-24 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.