Ignacy IV, imię świeckie Habib HazimA. J. Jaber, Odszedł patriarcha Ignacy IV, Przegląd Prawosławny, nr 1 (331), styczeń 2013, ISSN 1230-1078 (ur. 4 kwietnia 1920 w Mahardzie w pobliżu Hamy, zm. 5 grudnia 2012 w Bejrucie) – syryjski duchowny prawosławny, w latach 1979–2012 prawosławny patriarcha Antiochii i całego Wschodu.
Życiorys Urodził się w głęboko religijnej rodzinie arabskiej wyznania prawosławnego. Jego ojciec był nauczycielem wiejskim, a przyszły patriarcha urodził się jako najstarszy syn w wielodzietnej rodzinie. Po ukończeniu szkoły podstawowej był zmuszony na cztery lata przerwać naukę. Święcenia diakońskie przyjął w czasie studiów w Bejrucie (studiował filozofię). W 1945 ukończył studia z wyróżnieniem, jednak z powodu złej sytuacji materialnej nie mógł podjąć studiów teologicznych, lecz pracował jako nauczyciel w szkołach średnich i jako sekretarz firmy handlowej. Dopiero w 1949 mógł wyjechać do Paryża, gdzie uczył się w Instytucie św. Sergiusza prowadzonym przez Patriarchat Konstantynopolitański. Równocześnie był lektorem języka arabskiego na Sorbonie. Pracę końcową obronił w 1953. Po powrocie na Bliski Wschód zamieszkał w monasterze w Balamand, przy którym zorganizował seminarium duchowne.