Zarodek prosty.
Biologia i ekologia Byliny bardzo długowieczne – poszczególne osobniki (genety) porastają dno morskie na długości zwykle do 15 km (największy płat zajmowany przez jedną roślinę P. australis rozciąga się na długości 180 km), a ich wiek szacowany jest na kilkadziesiąt do 200 tys. lat. Pyłek tych roślin jest nitkowaty i umożliwia zapylenie pod powierzchnią wody. Owoce za sprawą gąbczastej owocni unoszą się na powierzchni wody.
Rośliny te rosną na dnie mórz i oceanów oraz w estuariach. Ponieważ nie znoszą wynurzania – zasiedlają sublitoral poniżej zasięgu odpływu, sięgając do głębokości 40 m. Tworzą jednogatunkowe agregacje mające postać mniejszych lub większych płatów, często bardzo rozległych, przy czym w morzach wokół Australii bywają one tworzone przez kilka gatunków posydonii, czasem też z udziałem Amphibolis. Rośliny te kształtują siedliska odgrywające ogromną rolę dla wielu organizmów morskich, przy czym istotne są nie tylko podmorskie łąki, ale nawet ryzosfera wyróżnia się dużym zróżnicowaniem bakterii i grzybów. Roślinami tymi żywi się wiele organizmów (w tym ryby i szkarłupnie), przy czym szczególnie istotna jest w ich wypadku produkcja ogromnej ilości materii organicznej stanowiącej pożywienie dla drobnych organizmów filtrujących wodę morską.