Franciszek Pitułko (ur. 18 października 1908 w Rzęsnej Polskiej, zm. 17 lutego 1978 w Londynie) – komandor porucznik, uczestnik II wojny światowej, zastępca dowódcy niszczyciela ORP „Piorun”, a następnie dowódca ORP „Burza”, kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Do wybuchu wojny Urodził się w Rzęśni Polskiej pod Lwowem w rodzinie kupieckiej. Do gimnazjum uczęszczał we Lwowie, przez rok studiował na tamtejszej politechnice, ale wkrótce zmienił zdanie i złożył podanie o przyjęcie do Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej (wkrótce przemianowanej na Szkołę Podchorążych Marynarki Wojennej) w Gdyni. Stopień podporucznika marynarki uzyskał w roku 1930.

W latach 1931–1932 był oficerem wachtowym, zaś od kwietnia 1932 adiutantem dowódcy Obrony Wybrzeża Morskiego, kmdra dypl. Stefana Frankowskiego. W latach 1933–1934 był słuchaczem Kursu Oficerów Artylerii Morskiej, który obejmował również 4-tygodniową praktykę we Francji. Następnie służył na okrętach ORP „Burza”, ORP „Mazur” i ORP „Wilia”. Tuż przed wybuchem wojny został I oficerem niszczyciela ORP „Grom”.