Pałac w Roztoce – zabytkowy pałac we wsi Roztoka (województwo dolnośląskie).

Już w XIII-XIV w. był tutaj zamek na wodzie a w XIV w. funkcjonowała rycerska budowla obronna, tzw. Wasserburg. Pierwotny zamek ulegał licznym przebudowom, aż do obecnego stanu widocznego, związanego z ostatnią przebudową w latach 70. XIX w. Pałac w Roztoce powstał prawdopodobnie w XVI w. jako renesansowy dwór o charakterze obronnym. W 1720 r. został gruntownie rozbudowany na barokową rezydencję rodu von Hochberg. Przebudowa w latach 1868-71 wprowadziła do architektury budynku elementy neorenesansowe. W czasie II wojny światowej pałac pełnił funkcję składnicy dzieł sztuki dla zbiorów przywiezionych m.in. z Berlina, Wrocławia i Książa. Barokowa rezydencja w Roztoce. W 1945 roku znajdujące się na zamku zbiory sztuki niemieckiej zabezpieczyli przedstawiciele Generalnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków. Z naruszeniem prawa międzynarodowego pomniki wywieziono do Szklarskiej Poręby, a stamtąd do Krakowa i Warszawy. Pałac został znacjonalizowany i przekazany miejscowemu PGR. W 1953 r. został odremontowany. Pałac jest otoczony obszernym parkiem oraz dziedzińcem folwarcznym.