Używana tylko w postaci pojedynczej, na centralnym postumencie (podstawa nosiła niezależne oznaczenie od działa: Mark II HA, później Mark II*C HA). Jedynie eksperymentalnie testowano sześciolufową podstawę w latach 1921-22 na krążowniku „Dragon”Tony DiGiulian, Britain 2-pdr [4 cm/39 (1.575") Mark VIII w serwisie www.navweaps.com [dostęp 29-12-2016]. Armata była chłodzona wodą i miała lufę otoczoną chłodnicą. Pierwsze modele używały 25-nabojowej taśmy płóciennej, późniejszy Mark II*C – 14-nabojowej taśmy ze stalowymi ogniwkami. Używano pocisków wybuchowych (HE). W Wielkiej Brytanii wyprodukowano 795 dział, z czego 577 wciąż istniało w chwili wybuchu II wojny światowej. thumb|Armata Mark II w akcji na niszczycielu HMCS „Assiniboine” Wadą tych działek była spora zawodność automatyki i częste zacięcia, także wczesna płócienna taśma nabojowa była mało wytrzymała. Nieco poprawiony pod tym względem był model Mark II*C. Ponadto, parametry balistyczne działka, w tym donośność, były dość słabe.