Edward Pacewicz (ur. 10 marca 1888 w Mickunach na Wileńszczyźnie, zm. 24 czerwca 1962 w Gdyni) – kapitan żeglugi wielkiej, porucznik Marynarki Wojennej, Kawaler Orderu Odrodzenia Polski i Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego.
Życiorys Jego ojciec został w roku 1893 skazany za udział w konspiracji na zesłanie do Archangielska, gdzie Edward ukończył w roku 1908 Szkołę Marynarki Handlowej. W roku 1909 wstąpił ochotniczo do armii rosyjskiej, ale w rok później został na własną prośbę przeniesiony do rezerwy. Pracował w Głównym Urzędzie Hydrograficznym w Petersburgu, by w 1912 objąć funkcję wiceszefa grupy pilotów na Wyspach Alandzkich.
Wraz z wybuchem wojny został zmobilizowany i skierowany do bazy okrętów podwodnych Floty Bałtyckiej w Kronsztadzie. Od roku 1915 pływał jako dowódca lodołamacza „Awans”. W 1917 roku skierowano go do szkoły oficerskiej, ale jej nie ukończył, bowiem wybuchła rewolucja październikowa. Skierowany do kontrrewolucyjnej Floty Białomorskiej, pływał na okręcie hydrograficznym „Mezeń”. Do Polski mógł wrócić dopiero w roku 1922.