Edmund Pappelbaum (ur. 9 listopada 1912 roku w Kargowej w Wielkopolsce, zm. 1997 w Gdyni) – komandor porucznik, kapitan żeglugi wielkiej, prawnik, inżynier budowy okrętów, obrońca Helu, kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Poznańskiem. W roku 1933 ukończył Szkołę Podchorążych Marynarki Wojennej. Jako świeżo mianowany podporucznik dowodził w Kadrze Floty w Gdyni plutonem rekrutów. W okresie od lutego do czerwca 1934 uczęszczał na zajęcia kursu aplikacyjnego na pokładzie hulku szkolnego ORP „Bałtyk”, a 1 maja dostał przydział do Dywizjonu Lotniczego w Pucku. Następnie był oficerem sygnałowym na ORP „Burza”, a po awansie na porucznika wrócił do Kadry Floty jako dowódca plutonu.
W latach 1936–1938 służył w baterii artylerii obrony Wybrzeża na Helu, a po odbyciu półrocznego Kursu Oficerów Obserwatorów Lotnictwa Morskiego został oficerem uzbrojenia Morskiego Dywizjonu Lotniczego. 15 września 1939 roku ewakuował się, wraz z personelem MDL, na Hel, gdzie został przydzielony do dowództwa artylerii nadbrzeżnej. Był inicjatorem i dowódcą 34. baterii, na którą składały się zdemontowane działa wież rufowych ORP „Gryf”.