Przewidywany zasięg nowego samolotu, oznaczonego wstępnie kryptonimem "Projekt Z", wynosił 18000 km. Nadzór nad pracami objął osobiście naczelny dyrektor wytwórni, inżynier Chikuhei Nakajima. Prace posuwały się szybko i w połowie 1943 r. gotowy był wstępny projekt samolotu, który zaprezentowano lotnictwu marynarki wojennej oraz armii lądowej. Wstępne zainteresowanie wyraziły obydwie formacje.
Po zapoznaniu się z koncepcją Nakajimy, na początku 1944 r. wydziały techniczne marynarki i armii lądowej opracowały własne wymagania, jakie powinien spełniać "Projekt Z". Warunki techniczne, sformułowane w specyfikacji 19 Shi zakładały, że nowy sześciosilnikowy samolot powinien dysponować zasięgiem 20000 km, zdolnością przenoszenia 5000 kg bomb i być napędzanym przez silniki w układzie poczwórnej gwiazdy o mocy co najmniej 5000 KM.
Poza Nakajimą wymagania 19 Shi marynarka przekazała zakładom Kawanishi, a armia lądowa – Kawasaki. Wyśrubowane wymagania, jakie stawiała nowa konstrukcja, zaangażowanie wytwórni w realizowane na bieżąco projekty, brak odpowiedniej jednostki napędowej, coraz większe braki materiałowe i nieustające amerykańskie bombardowania, spowodowały bardzo powolny postęp prac.