Początek prac budowlanych nad cerkwią upamiętnia metalowa płyta z informacją, iż budowę rozpoczęto 23 czerwca 1774, za panowania Katarzyny II. Obiekt był gotowy po czterech latach, 4 maja 1780 został uroczyście poświęcony. Dzwony i zegar dla świątyni podarowała hrabina E. Till (zd. Bestużewa-Riumina). Świątynia w 1850 otrzymała status soboru po powołaniu eparchii ryskiej i mitawskiej. Mimo tego budynek nie był konserwowany. W 1885, w czasie swojej wizyty w Mitawie, wielki książę Władimir Aleksandrowicz stwierdził, że obiekt jest zbyt mały, by pomieścić wszystkich prawosławnych zamieszkujących w mieście (był jedyną cerkwią), ponadto jego wyposażenie jest niewystarczające. O konieczności wzniesienia nowej świątyni pisał również gubernator kurlandzki Konstantin Paszczenko. W związku z tym car Aleksander III zainteresował się tą sprawą i zapowiedział gotowość finansowego wsparcia budowy.