W 1921 roku było w niej 28 domów mieszkalnych.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 roku miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. 4 grudnia 1939 roku włączona do nowo utworzonego obwodu białostockiego. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. 22 lipca 1941 roku włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy. W 1944 roku ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do obwodu grodzieńskiego Białoruskiej SRR. Od 1991 roku w składzie niepodległej Białorusi.
Zabytki We wsi znajduje się drewniana kaplica prawosławna pw. św. Apostoła Jana Teologa, zlokalizowana na cmentarzu.
Nieistniejący pałac Rudawa Kilometr na południowy zachód od wsi, na terenie folwarku Rudawa, ówczesny właściciel tych dóbr, Leon Potocki wybudował tuż przed 1831 rokiem klasycystyczny pałacyk, ostatecznie wykończony dopiero w latach 80. XIX wieku. Był to jedenastoosiowy, murowany, parterowy budynek z piętrową pięcioosiową częścią centralną, zaznaczoną dodatkowo ryzalitem, przed którą był czterokolumnowy portyk, nad którym był niewielki balkon. Podobny portyk był od strony ogrodowej. Środkową część domu przykrywał dach czterospadowy, natomiast parterowe skrzydła były przykryte dachem trójpołaciowym. W pałacu zgromadzono ceną kolekcję portretów Potockich.