Władysław Chłopicki (ur. lub 27 czerwca 1894 w Krzemieńcu, zm. 25 października 1980 w Krakowie) – polski lekarz neurolog i psychiatra, kierownik Katedry i Kliniki Neurologicznej Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu-Rokitnicy.
Życiorys Studia lekarskie ukończył Collegium Medicum na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując w roku 1922 tytuł doktora wszech nauk lekarskich. Po ukończeniu studiów podjął pracę jako asystent w Klinice Neurologiczno-Psychiatrycznej UJ, kierowanej przez Jana Piltza i pozostawał tam do roku 1936, kiedy to objął stanowisko ordynatora oddziału neurologicznego Szpitala Zakonu Bonifratrów w Krakowie, następnie Szpitala im. G. Narutowicza i Naczelnego Lekarza Sanatorium dla Nerwowo Chorych w Batowicach. Pracę habilitacyjną obronił w roku 1947 na Wydziale Lekarskim UJ w Krakowie. W roku 1951 uzyskał tytuł profesora i otrzymał propozycję zorganizowania i objęcia kierownictwa Katedry i Kliniki Neurologicznej Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu-Rokitnicy, którą zorganizował od podstaw. W stan spoczynku przeszedł w roku 1964. Przez wiele lat pełnił funkcję rzeczoznawcy w zakresie neurologii i psychiatrii w krakowskiej Kurii, a także funkcję biegłego w Sądzie Arcybiskupim w KrakowieMaria Przybyszewska "Władysław Chłopicki (1894-1980)".