Francuski napis nad ilustracją, stylizowany na wypowiedź mnicha porzucającego klasztor, głosi: Szczęśliwy nastał dzień, siostry, tak, słodkie imiona matki i żony lepsze są od miana zakonnicy, zwrócone wam – i nam – są prawa natury 4 sierpnia, w atmosferze radykalizacji społecznej (14 lipca została zdobyta Bastylia, zaś na prowincji miała miejsce fala zamieszek znanych jako Wielka Trwoga) Zgromadzenie Narodowe uchwaliło zniesienie dziesięciny. 26 sierpnia została ogłoszona Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela, której X punkt zawierał postulat pełnej tolerancji religijnej, zaś I znosił wszelkie przywileje. Zdaniem Mezzadriego treść deklaracji wywołała wśród duchownych negatywne odczucia. Zrywała bowiem z utrwaloną tradycją Francji katolickiejL. Mezzadri, Rewolucja..., ss.65–66. Deputowani duchowieństwa bezskutecznie usiłowali wprowadzić uznanie katolicyzmu za francuską religię państwowąW. Markov, A. Soboul, Wielka Rewolucja..., s.103. Byli wśród nich jednak również deputowani, którzy opowiadali się przeciwko feudalizmowi, w tym wynikającym z niego przywilejom hierarchii kościelnejM. Żywczyński, Kościół..., s.49.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sytuacja Kościoła katolickiego we Francji w czasie rewolucji francuskiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.