Juliusz Kalinowski (ur. 7 listopada 1888 w Warszawie, zm. 27 czerwca 1983 tamże) – polski aktor, teatralny i filmowy.
Życiorys thumb|240px|Grób aktora Juliusza Kalinowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Od 1905 członek Polskiej Partii Socjalistycznej. Od 1908 był słuchaczem warszawskiej Szkoły Aplikacyjnej. W 1912 ukończył studia w Klasie Dykcji i Deklamacji przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym.
Przed II wojną światową występował na scenach Teatru Polskiego w Łodzi (1912–1913), Teatru Miejskiego w Kaliszu (1913–1914), Teatru Letniego w Wilnie (1915) oraz teatrów warszawskich: Teatr Praski (1915–1916), Teatr Rozmaitości (1917–1924), Teatr Polski (1924–1926 i 1935–1939), Teatr Narodowy (1926–1935). Od 1937 grał w filmach, głównie role epizodyczne. Podczas okupacji był żołnierzem Armii Krajowej.
Po wojnie występował na deskach scen warszawskich: Miejskich Teatrów Dramatycznych (1945–1948), Teatru Letniego (1948–1949), Ludowego Teatru Muzycznego (1949–1952), Teatru Ludowego (1952–1961) oraz Praskiego Teatru Ludowego (1961–1965). Całe życie łączył pracę zawodowego aktora z działalnością polityczną i społeczną. W 1921 ZASP powierzył mu zorganizowanie biblioteki przy Zarządzie Głównym.