Organizacja Armii Cesarstwa Austriackiego w roku 1866.
Dowództwo Głównodowodzącym armii austriackiej był cesarz Franciszek Józef I. Armią Północną dowodził (od 12 maja 1866) feldcechmistrz Ludwig von Benedek, szefem sztabu był feldmarszałek-porucznik Alfred von Henikstein, natomiast szefem kancelarii działań wojennych generał-major Gideon Krizmanics.
Armią Południową dowodził arcyksiążę Albrecht Fryderyk Habsburg, a szefem sztabu był generał-major Franz von John.
Liczebność W 1866 armia austriacka liczyła ok. 270–300 tysięcy żołnierzy i składała się z 80 liniowych pułków piechoty, 1 pułku strzelców tyrolskich (Kaiserjäger), 232 batalionów strzelców, 14 pułków granicznych i 34 pułków kawalerii. Co roku do armii przyjmowano 80-85 tysięcy poborowych. Służba zasadnicza trwała 2 lata, po czym na 2 lata trafiało się do oddziałów rezerwy pozostając w szeregach armii. Później zmieniono czas służby na 1-3 lat w piechocie, 7-8 lat w kawalerii, 3 lata w wojskach inżynieryjnych, po czym rezerwiści otrzymywali urlop, z którego w każdej chwili mogli być powołani do wojska.
Uzbrojenie Podstawowym uzbrojeniem piechoty był karabin Lorenza z bagnetem, natomiast strzelcy tyrolscy posiadali sztucery.