Poseł na Sejm od 1922, członek Ukraińskiego Klubu Parlamentarnego, Zarządu Głównego Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego (UNDO) (do połowy lat trzydziestych). Współzałożyciel stowarzyszenia „Ukrajinśkyj Narodnyj Dim” w Krzemieńcu (VI 1925, członek Rady Nadzorczej), członek Rady Nadzorczej „Silśkoho Hospodara”, aresztowany w listopadzie 1930 i w 1933. W 1939 został osadzony w Berezie Kartuskiej. W lipcu 1941 wybrany członkiem Ukraińskiej Rady Narodowej we Lwowie. W czasie okupacji niemieckiej był konsultantem prawnym w Krzemieńcu. Od 1944 pracował we Lwowie. W sierpniu 1948 został aresztowany przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego USRR, skazany na 25 lat łagru. Jego rodzina była również represjonowana: żona i dzieci zostały aresztowane i zesłane na Syberię, a syn Jurij został rozstrzelany w 1941.
Zmarł w obozie.