Przyjęto go również w poczet przyjaciół Rzymian (XXXVIII 39). W latach 182–179 p.n.e. Ariarates pomagał zięciowi i królowi Pergamonu Eumenesowi II Filadelfowi w wojnie przeciw Farnakesowi I, królowi Pontu.
W 172 p.n.e. Ariarates wysłał posłów wraz z synem Ariaratesem, przyszłym królem, do Rzymu. Posłowie powiedzieli, że ich król przysłał królewicza na wychowanie w kulturze i obyczajach rzymskich (XLII 19). Ariarates zobowiązał się do pomocy wojskowej Rzymianom oraz przyłączył się do zięcia Eumenesa II Filadelfa we wszystkich jego zamierzeniach, czy to w czasie pokoju lub wojny (XLII 29). Udzielił on pomocy Rzymianom przeciw królowi macedońskiemu Perseuszowi w III wojnie macedońskiej.
Polibiusz, historyk grecki, pisał, że Trokmowie, jedni z trzech plemion celtyckich w Galacji, oczerniali króla przed Rzymianami, ponieważ chcieli oderwać się od Kapadocji. Wydarzenie to miało miejsce pod koniec życia Ariaratesa. Rzym postanowił wysłać poselstwo pod przewodnictwem Marka Juniusza do Kapadocji, celem rozsądzenia sporu między obydwiema stronami. Rozmowy między Ariaratesem a Rzymianami były prowadzone w przyjaznej atmosferze. Po pewnym czasie przybyło drugie poselstwo rzymskie z Gnejuszem Oktawiuszem i Spuriuszem Lukrecjuszem. Ci także poruszali temat nieporozumień z Galatami.