Banacha, co wpłynęło na zmianę nazwy targowiska.
Na przełomie lat 50. i 60. XX w., w baraku na targowisku działał lokal gastronomiczny czynny nocą, w którym czasami występowały kapele cygańskie. Przeznaczony był dla rolników przywożących nocą produkty handlowe, natomiast przez warszawiaków traktowany był jak jeden z nielicznych lokali nocnych.
Współczesność thumb|Część południowa targowiska w 2010 roku, widok z rogu ul. Archiwalnej i Skorochód-Majewskiego thumb|Część północna targowiska, widok z ulicy Banacha thumb|Pawilony na ulicy Skorochód-Majewskiego w 2012 roku, przewidziane na tymczasową lokalizację modernizowanego targowiska
Pierwotnie spożywcze targowisko przekształciło się w wielobranżowy bazar, na którym oprócz produktów rolnych handluje się tekstyliami, a w mniejszym stopniu także drobną elektroniką, artykułami mechanicznymi, książkami, starzyzną itp. Są również punkty usługowe (np. fryzjerski), kiosk, kantor wymiany walut, karczma itp. Na obrzeżach bazaru funkcjonuje również handel nieoficjalny. Pod koniec XX w. część tekstylna zajmowała głównie północną część targowiska, a część spożywcza południową. Jesienią 2009 na targowisku było 285 stanowisk: 63 spożywcze (w tym 31 budek wolno stojących) 76 warzywnych 96 przemysłowych 3 z grami zręcznościowymi 6 innych 41 pustostanów.