Alexander Dolgun (ur. 29 września 1926 roku, zm. 28 sierpnia 1986 roku) – amerykański więzień radzieckich łagrów. Swoje wspomnienia z pobytu w obozach opisał w roku 1975, gdy zezwolono mu na wyjazd ze Związku Radzieckiego do ojczystych Stanów Zjednoczonych.

Lata przed Gułagiem Alexander Dolgun urodził się w dzielnicy Bronx w Nowym Jorku w rodzinie Michaela Dolguna – imigranta z Polski oraz jego żony, Annie Dolgun. W roku 1933 Michael Dolgun udał się do Związku Radzieckiego na krótkoterminowy kontrakt, by pracować jako technik w Moskiewskich Zakładach Motoryzacyjnych. Po roku pobytu w Moskwie zgodził się na kolejny roczny kontrakt pod warunkiem, że Związek Radziecki pokryje koszty przyjazdu jego rodziny do Moskwy. Jednak, gdy dobiegł końca drugi kontrakt Michaela Dolguna, w opuszczeniu ZSRR przeszkodziły mu, wprowadzone przez władze radzieckie, bariery biurokratyczne. Jego rodzina została uwięziona. Alexander Dolgun wraz ze swoją starszą siostrą, Stellą, dorastali w Moskwie podczas wielkiej czystki z końca lat 30. oraz w okresie II wojny światowej. W roku 1943 szesnastoletni wówczas Alexander Dolgun podjął pracę w ambasadzie USA w Moskwie.