Został umieszczony w obozie w Dżezkaganie, na terenie dzisiejszego Kazachstanu. Pracował tam przez kilka miesięcy, po czym ponownie wezwano go do Moskwy. Jego sprowadzenie do stolicy było dziełem niesławnego generała Michaiła Riumina - człowieka nr 2 (po Wiktorze Abakumowie) w radzieckim Departamencie Bezpieczeństwa Państwowego oraz "reżysera" sprawy spisku lekarzy kremlowskich. Riumin zamierzał wykorzystać Dolguna w charakterze marionetki w pokazowym procesie. Osobiście torturował Amerykanina, by wymusić na nim przyznanie się do udziału w licznych spiskach przeciwko Związkowi Radzieckiemu. Przez kilka miesięcy Dolgun wytrzymywał znęcanie, nie ulegając naciskowi, aż do chwili, gdy zmiany polityczne doprowadziły do braku zainteresowania władz kontynuacją pokazowego procesu, a Dolguna odwieziono z powrotem do Dżezkaganu. Przetrzymywano go tam do roku 1956. Dolgun nie pracował w Kengirze, lecz w pobliskim obozie. W swojej autobiografii napisał jednak o powstaniu, które miało miejsce w Kengirze.