Algorytm Borůvki – algorytm wyznaczający minimalne drzewo rozpinające dla grafu nieskierowanego ważonego, o ile jest on spójny. Innymi słowy, znajduje drzewo zawierające wszystkie wierzchołki grafu, którego waga jest najmniejsza możliwa. Jest to przykład algorytmu zachłannego.
Pierwszy raz opublikowany został w 1926 roku przez Otakara Borůvkę jako metoda efektywnej konstrukcji sieci energetycznych. Algorytm ten został potem ponownie wymyślony przez Choqueta w 1938 r., potem przez Florka, Łukaszewicza, Perkala, Steinhausa i Zubrzyckiego w 1951 r. i ostatecznie w latach 60. przez Sollina, od którego nazwiska często jest on nazywany „algorytmem Sollina”.
Algorytm thumb|500px|Przykład działania algorytmu Borůvki Algorytm działa poprawnie przy założeniu, że wszystkie krawędzie w grafie mają różne wagi. Jeśli tak nie jest, można np. przypisać każdej krawędzi unikatowy indeks i jeśli dojdzie do porównania dwóch krawędzi o takich samych wagach, wybrać tę, która otrzymała niższy numer. Dla każdego wierzchołka w grafie przejrzyj zbiór incydentnych z nim krawędzi. Dołóż najlżejszą z nich do rozwiązania (zbioru ). Po tym etapie graf tymczasowego rozwiązania powinien zawierać nie więcej niż spójnych składowych.