Ogółem dysponowali oni pięcioma krążownikami liniowymi (flagowy „Lion”, „Tiger”, „Princess Royal”, „New Zealand” oraz „Indomitable”), siedmioma krążownikami lekkimi i 35 niszczycielami.
Okręty obydwu stron nawiązały kontakt wzrokowy o godzinie 7.14 rano 24 stycznia 1915 roku. Brytyjskie krążowniki liniowe otworzyły ogień o 9.05, jako pierwszy cel obierając pozostającego w tyle za resztą eskadry niemieckiej „Blüchera”. W wyniku skoncentrowanego ognia krążownik pancerny zatonął o 12.13 wraz z 792 członkami załogi. Skupienie się Brytyjczyków na zniszczeniu najsłabszego z niemieckich okrętów pozwoliło pozostałym oderwać się od przeciwnika. Poważnie uszkodzony został „Seydlitz”, ponadto trafione „Derfflinger” oraz lekki krążownik „Kolberg”. Po stronie brytyjskiej poważne uszkodzenia odniósł „Lion” a lżejsze jeden z niszczycieli: „Tiger”.
„Princess Royal” była w bitwie na Dogger Bank trzecim okrętem w szyku, za „Lionem” i „Tigerem”. Po wyjściu z szyku okrętu flagowego, admirał Beatty przeniósł się ze swoim sztabem na niszczyciel , z którym rozpoczął pościg za własnym, oddalającym się zespołem. O godzinie 12.20 wszedł na pokład „Princess Royal” i podjął dowodzenie.