Stępkę pod budowę jednostki położono w stoczni koncernu Vickers w Barrow-in-Furness 2 maja 1910 roku, wodowanie kadłuba odbyło się 29 kwietnia 1911 roku. Matką chrzestną okrętu, który otrzymał nazwę „Princess Royal”, była Princess Royal, Ludwika, córka króla Edwarda VII. Była to piąta i jak dotąd ostatnia jednostka Royal Navy o tej nazwie. Jeszcze w trakcie prac stoczniowych nastąpiła pierwsza modyfikacja jednostki, związana z przesunięciem przedniego masztu przed pierwszy komin i wymuszonymi przez to niewielkimi zmianami konstrukcyjnymi. Zakończenie budowy nastąpiło w listopadzie 1912 roku i od 14 dnia tego miesiąca „Princess Royal” weszła do służby liniowej.
Koszty budowy, bez uzbrojenia, wyniosły 1 955 922 funtów, koszt uzbrojenia to dodatkowo 120 300 funtów.
Opis konstrukcji
„Princess Royal” miała długość całkowitą 213,4 m (201,2 m między pionami), szerokość maksymalną 27 m, projektowaną wyporność konstrukcyjną (normalną) 26 350 ton angielskich (ts), zaś pełną 31 244 ts. Rzeczywiste wartości wyporności po ukończeniu budowy wynosiły odpowiednio 26 100 ts i 30 620 ts. Średnie zanurzenie okrętu przy wyporności konstrukcyjnej wynosiło 8,1 m.