Aleksiej Jermołajewicz Ewert, ros. Алексе́й Ермола́евич Э́верт (ur. w Moskwie, zm. 10 maja 1926 w Wieriei) – generał piechoty od 1911, generał adiutant od 1916, generał armii Imperium Rosyjskiego.
Służba przed I wojną światową Ukończył 1 Moskiewski Korpus Kadetów i 3 Aleksandrowską Szkołę Oficerską. Od 1876 oficer w Wołyńskim pułku strzelców Gwardii Cesarskiej. Uczestnik wojny rosyjsko-tureckiej 1877-78. W 1882 ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Po zakończeniu akademii służył w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. Od listopada 1882 starszy oficer w sztabie 3 Dywizji Piechoty, od marca 1886 oficer do zadań specjalnych w Warszawskim Okręgu Wojskowym. W latach 1889–1890 dowódca batalionu w 40 Koływańskim pułku piechoty, od grudnia 1888 st. oficer do zadań specjalnych w dowództwie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Od 23 stycznia 1893 szef sztabu 10 Dywizji Piechoty, od 6 października 1899 dowódca 130 Chersonskiego pułku piechoty, od 24 grudnia 1900 r. szef sztabu 11 Korpusu Armijnego, a od 11 października 1903 5 Korpusu Armijnego. W czasie wojny rosyjsko-japońskiej od października 1904 generał kwatermistrz sztabu polowego naczelnego dowódcy Wojsk Lądowych i Morskich walczącymi przeciw Japonii. Od 23 marca 1905 szef sztabu 1 Armii Mandżurskiej gen. Kuropatkina.