1 Kozacka Szkoła Junkierska (niem. Kosaken Junker Schule, ros. 1-е Казачье Юнкерское Училище) – ośrodek nauczania dla Kozaków w służbie III Rzeszy pod koniec II wojny światowej
Szkoła została utworzona rozkazem gen. Piotra N. Krasnowa 6 grudnia 1944 r. w Villa Santino w północnych Włoszech. Komendantem został gen. Michaił K. Sołomachin, a następnie płk Aleksandr I. Miedynski. Miała przygotowywać kadry oficerskie zarówno dla XV Kozackiego Korpusu Kawalerii SS, jak też Kozackiego Stanu. Formalnie szkolenie mogli przechodzić jedynie rdzenni Kozacy, ale faktycznie byli do niego dopuszczani wszyscy żyjący wcześniej na terytorium kozackim, a także poza nim, jeśli ich rodzice zamieszkiwali te tereny. Nie rozgraniczano między byłymi obywatelami sowieckimi a emigrantami. Kandydaci musieli przejść egzamin przed komisją pod przewodnictwem gen. Bedakowa. Słuchacze szkoły tworzyli początkowo oddział szkoleniowy w składzie trzech sotni: kubańskiej, dońskiej i terskiej. Później przeformowano go w dwie ćwiczebne sotnie pod dowództwem starsziny wojskowego Pawła I. Dżaliuka i esauła Szuwałowa. Ponadto utworzono półbaterię artylerii (3 działka ppanc. 45 mm) dowodzoną przez płk. Połuchina, półsotnię inżynieryjną sotnika Nikołaja N.