Andrzej Juliusz Uthke (ur. 7 lutego 1894 w Sosnowcu, zm. 16 października 1989) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Andrzej Juliusz Uthke urodził się 7 lutego 1894 roku w Sosnowcu, w rodzinie profesora gimnazjum Cezarego Ludwika Uthke i Marii z Nadratowskich. W 1911 roku ukończył Gimnazjum Realne w Warszawie przy ulicy Złotej 51 i podjął studia w Szkole Głównej Gospodarstwa WiejskiegoIndeks Andrzeja Uthke numer 176..
1 grudnia 1914 roku został wcielony do armii rosyjskiej i skierowany do Konstantynowskiej Szkoły Artylerii w Petersburgu, w której uczył się do 15 lipca 1915 roku (podchorąży, chorąży). Po ukończeniu szkolenia, został wcielony do zapasowego dywizjonu artylerii na tzw. froncie zachodnim, a następnie do 78 Brygady Artylerii. Awansowany na podporucznika i porucznika.
W listopadzie 1917 roku wstąpił do formującego się II Korpusu Polskiego. Od 1 listopada 1917 roku do 12 maja 1918 roku pełnił służbę w 4 Brygadzie Artylerii. 12 maja 1918 roku, po bitwie pod Kaniowem, został wzięty do niewoli, lecz zdołał zbiec.