Od 1 kwietnia 1932 roku do 12 listopada 1935 roku był zastępcą dowódcy 20 pułku artylerii lekkiej w Baranowiczach. 13 listopada 1935 roku został dowódcą 27 pułku artylerii lekkiej we Włodzimierzu Wołyńskim. 19 marca 1938 roku został awansowany na pułkownika i skierowany na kurs wyższych dowódców artylerii w Centrum Wyszkolenia Artylerii. 14 sierpnia 1939 roku został mianowany dowódcą artylerii dywizyjnej 27 Dywizji Piechoty. Na tym stanowisku wziął udział w kampanii wrześniowej. 22 września 1939 roku, po przegranej bitwie nad Bzurą, został pojmany w lasach Puszczy Kampinoskiej, w okolicach leśniczówki „Zamość” i wzięty do niewoli niemieckiej. Przerzucano go do kolejnych obozów jenieckich, m.in. Oflagu II B Arnswalde. Tam od października 1940 roku działał w obozowej komisji kulturalno-oświatowej. Następnie został przeniesiony Oflagu II D Gross Born.