Chociaż chwaliła Goulding ogólnie za jej „talent do wspaniałych, chwytających za serce wokali”.
Goulding jako swoje inspirację muzyczne wymieniła Joni Mitchell, Kate Bush i Björk, ale także współczesnych artystów, takich jak Amy Winehouse, Katy Perry, Lady Gaga, Beyoncé, Burial, Taylor Swift, Bon Iver i Rihanna. Styl muzyczny Goulding został porównany do stylu Kate Nash, Lykke Li i Tracey Thorn.
Debiutancki album Goulding Lights (2010) eksperymentował z gatunkami, w tym indie pop, synthpop, folktronica i indietronica, album zawierał „musujący pop z folkowym sercem i elektronicznym ostrzem” i został określony jako zaraźliwy. Album zawierał gitarę akuztyczną w brzmieniu i „retro-synthpop” w porównaniu do tych z Little Boots i La Roux, podczas gdy produkcja zawierała „folkowe korzenie pod nawałnicą ruchliwych, kolarskich syntezatorów i zaprogramowanych bitów”. Goulding podczas promocji pierwszej płyty koncertowała w Wielkiej Brytanii z amerykańską piosenkarką folkową Lissie. Drugi album Goulding, Halcyon, podążał w tym samym duchu, włączając w to gatunki takie jak indie pop, synthpop i dream pop.