Jan Palczowski (Szaszowski) z Palczowic herbu Saszor (ur. ok. 1507, zm. 1565) – polski prawnik, sędzia ziemski zatorski (1559–1563), dworzanin królewski, autor dzieł prawniczych.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiego rodu Szaszowskich lub Saszowskich herbu Saszor, którego członkowie posiadali rozległe majątki w Księstwie Zatorskim. Przyjął nazwisko od położonej kilka kilometrów od Zatoru wsi Palczowice. W latach 1523–1527 studiował na Akademii Krakowskiej, a w 1548 dzięki poparciu wojewody krakowskiego Piotra Kmity został dworzaninem króla Zygmunta II Augusta. Od 1550 wspierał zwolenników reformacji. Bronił oskarżonego o herezję Konrada Krupkę Przecławskiego. W 1557 uczestniczył w wyprawie inflanckiej. W 1559 został sędzią zatorskim. Następnie wycofał się z dworu królewskiego i poświęcił aktywności politycznej. Był posłem na sejm piotrkowski 1562/1563 i warszawski 1563/1564, gdzie razem z innymi przedstawicielami księstw oświęcimskiego i zatorskiego negocjował warunki ich wcielenia do Korony.