Jerzy Starnawski (ur. 27 lutego 1922 w Guzówce, zm. 9 listopada 2012 w Łodzi) – historyk literatury, absolwent polonistyki KUL, profesor Uniwersytetu Łódzkiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności.
Życiorys Ukończył Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Lublinie, gdzie zdał maturę w 1939 r. W kampanii wrześniowej 1939 r. brał udział w obronie Grodna jako podchorąży rezerwy 19. dywizji piechoty. Internowany na Litwie zbiegł z obozu i przez rok mieszkał w Wilnie. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej zatrzymany przez Niemców podczas próby przedostania się do Lublina, więziony w obozach Wietzendorf, Zeven i Sandbostel w bardzo trudnych warunkach. W 1943 r. dołączył do polskich jeńców i w kwietniu 1944 r. wrócił do Lublina. Pod koniec okupacji brał udział w tajnym nauczaniu i był redaktorem pisma „W Ogniu Walki” (potem zmieniło tytuł na „Jestem Polakiem”).