Krzysztof Dębnicki (ur. 31 stycznia 1950 w WarszawieTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 412) – polski historyk, podróżnik, orientalista, afrykanista, indolog, dyplomata. Ambasador w Mongolii (2001–2005), Pakistanie (2007–2010) i Malezji (2018–2023).
Życiorys W latach 1968–1970 studiował historię, antropologię Afryki i nauki polityczne na Uniwersytecie w Ghanie, a w 1975 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1984 uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy o przemianach politycznych w Nepalu w latach 1950–1980. W 2008 otrzymał na UW stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Przemoc i konflikt w systemie politycznym niepodległych Indii. Wypromował co najmniej jeden doktorat.
W 1975 rozpoczął pracę w Studium Afrykanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1977 był pracownikiem naukowym Zakładu Współczesnych Zagadnień Azji Instytutu Orientalistycznego UW. W latach 1985/1986 był stypendystą Uniwersytetu w Nowym Delhi w Indiach, a w latach 1990/1991 stypendystą Uniwersytetu w Nowym Jorku.