Zamek na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu – dawna rezydencja wrocławskich kasztelanów, a później piastowskich książąt dzielnicowych na zachodnim skraju Ostrowa Tumskiego. Z murowanego zamku z XII i XIII wieku, który powstał w miejscu istniejącego od X wieku grodu, zachowały się tylko mocno zniekształcony kościół św. Marcina oraz nieliczne fragmenty w obrębie innych budynków lub pod poziomem terenu. Dawny zamek zajmował obszar po obu stronach współcześnie istniejącej ulicy św. Marcina między Odrą, ulicą Świętokrzyską i budynkami ul. św. Marcina 10 i 12.
Historia Drewniany gród Gród na zachodnim cyplu Ostrowa Tumskiego powstał w X wieku jako drugi gród wrocławski, prawdopodobnie stanowiący siedzibę namiestników-kasztelanów. Okrągły w planie gród otoczony był wałem drewniano-ziemnym, umocnionym częstokołem. Badania dendrochronologiczne dowodzą, że ok. 985 roku w czasach panowania Mieszka I powstał tu w krótkim czasie nowy gród, w formie tzw. grodu piastowskiego (w tym samym czasie wybudowano grody w Głogowie i Opolu) Dwukrotnie, na przełomie wieków X i XI oraz w ciągu XI w. gród był powiększany kosztem terenu podgrodzia. Zabudowania mieszkalne grodu były drewniane, zaś przed 1149 palatyn Piotr Włost ufundował murowaną kaplicę pod wezwaniem św.