podjął ją na nowo w bardzo szerokim zakresie i w stylu dojrzałego gotyku dopiero władający od 1270 Henryk IV Probus. Dotychczasowe palatium zostało powiększone i przedłużone w kierunku północnym i zachodnim, osiemnastoboczna kaplica zastąpiona przez nową, ośmioboczną, gotycką, przylegającą do również nowego budynku od strony wschodniej, zapewne stanowiącego opactwo, tymczasem przekazane premonstratensom. W ten sposób powstał po północnej stronie zamku ciąg zabudowy o długości około 120 m. W latach 80. XIII wieku Henryk IV rozpoczął budowę kolejnej kaplicy zamkowej (ob. św. Marcina) i założenia klasztornego, noszących wezwanie Najświętszej Marii Panny i przeznaczonych na rodzinne mauzoleum. Roboty budowlane nad tymi obiektami przerwano w roku 1287 w związku z przeniesieniem środków na kolegiatę św. Krzyża. Ukończone zostały później w uproszczonej formie.
Dalsze dzieje terenu zamkowego Następcy Henryka IV nie rezydowali już na zamku na Ostrowie. W latach 1329–1335 teren został użyczony kapitule kolegiaty św. Krzyża na cele mieszkalne, a wkrótce podzielony zbiegającymi się na powstałym przed kościołem św. Marcina placyku płotami na siedem parceli. W 1382 Wacław IV rozważał rozbudowę zamku, wkrótce jednak tego zaniechał.