Intensywność źródeł – stosowany w mechanice płynów, a w szczególności w hydrodynamice podziemnej, parametr wyrażający intensywność wymiany ilości przepływającego płynu z otoczeniem układu.
Intensywność źródeł w hydrodynamice podziemnej Pojęcie intensywności źródeł posiada szczególne znaczenie w hydrodynamice podziemnej i inżynierii złożowej. Intensywność źródeł jest niezerowa w miejscach, gdzie występuje wymiana masy płynu z otoczeniem. W praktyce oznacza to miejsca występowania studni lub odwiertów. Intensywność źródeł wyraża wówczas wielkość produkcji odwiertu (wyrażoną w m³/s) podzieloną przez jednostkę objętości płynu (tj. m³):
Intensywność źródeł występuje np. w równaniu ciągłości przepływu dla ośrodka porowatego:
gdzie: – wektor prędkości filtracji, – gęstość płynu, – porowatość ośrodka porowatego, – intensywność źródeł, – parametr geometryczny, – czas.
Powszechnie przyjmuje się, że intensywność źródeł przyjmuje wielkości dodatnie w przypadku odwiertów eksploatacyjnych, a wielkości ujemne w przypadku odwiertów zatłaczających, choć jest to konwencja umowna. Źródło ujemne nosi nazwę upustu. W sensie hydrodynamicznym odwiert eksploatacyjny jest więc źródłem, a odwiert zatłaczający upustem.