W związku ze zmianą granic wschodnia część ziemi lubuskiej wraz z Sulęcinem została przyłączona do Polski. Dotychczasową ludność miasta wysiedlono do Niemiec.
W wyniku reformy administracyjnej w 1999 roku Sulęcin znalazł się w województwie lubuskim.
Demografia thumb|690x480px|center |Piramida wieku mieszkańców Sulęcina w 2014 roku
Ludzie związani z Sulęcinem
Zabytki thumb|Kościół pw. św. Mikołaja (XIII, 2 poł. XIV, 1951 r.) Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: teren miasta kościół filialny pod wezwaniem św. Mikołaja, gotycki z XIII wieku, z połowy XIV wieku, 1951 roku mury obronne, średniowieczne fragmenty z XIV wieku domy, pl. Czarnieckiego nr 12, 15, z połowy XIX wieku; nr 13 z 1771 roku dom Joannitów, ul. Młynarska 1, z XVIII wieku/XIX wieku inne zabytki: cmentarz żydowski kościół parafialny pw. św. Henryka, neogotycki z XIX wieku.
Transport
thumb|Ul. Kościuszki, widok w kierunku południowym Przez miasto przebiegają drogi wojewódzkie: DW137 – Słubice–Ośno Lubuskie–Sulęcin–Międzyrzecz–Trzciel, DW138 – Gubin–Torzym–Sulęcin–Trzebów–DK22.
Istnieją bezpośrednie połączenia autobusowe do Poznania, Szczecina, Gorzowa Wielkopolskiego, Zielonej Góry oraz kolejowe do Rzepina i Międzyrzecza.
W 2013 przy ul. Witosa oddano do użytku sanitarne lądowisko.