Oblężenie Badajoz – oblężenie, które trwało od 16 marca do 6 kwietnia 1812. Dowodzone przez księcia Wellingtona wojska Wielkiej Brytanii oraz Portugalii obległy i zdobyły hiszpańskie miasto Badajoz, zmuszając francuski garnizon 5 tys. ludzi do poddania się. Bitwa ta była jednym z najkrwawszych starć podczas wojen napoleońskichWeller s. 204., określana mianem „drogo okupionej wiktorii” – podczas paru godzin intensywnych walk poległo ponad 3 tys. żołnierzy wojsk sprzymierzonych oraz około 4 tys. hiszpańskich cywilów, w tym kobiet i dzieci, zmasakrowanych przez zdobywców.
Oblężenie Po zdobyciu granicznych miast: Almeidy oraz Ciudad Rodrigo wojska anglo-portugalskie ruszyły na Badajoz, celem zabezpieczenia linii komunikacyjnych aż do Lizbony, podstawowej bazy operacyjnej wojsk sprzymierzonych. W Badajoz stacjonował garnizon 5 tys. francuskich żołnierzy pod generałem Armandem Philipponem, znacznie lepiej ufortyfikowany i lepiej przygotowany niż te w Almeidzie czy Ciudad Rodrigo. Badajoz odparło dwa oblężenia, dzięki grubym murom kurtynowym, licznym umocnieniom oraz bastionom. Szykując się na trzecie oblężenie Francuzi dodatkowo wzmocnili fortyfikacje i zalali wodą bądź zaminowali przedmurzeMyatt s. 79..