Jan Budziński (ur. 22 czerwca 1916 w Grudziądzu, zm. 26 sierpnia 2007 w Spring, st. Texas, USA) – podporucznik pilot 4 pułku lotniczego z Torunia, uczestnik kampanii wrześniowej, pilot RAF-u, uczestnik bitwy o Wielką Brytanię (dywizjon 145 i 605), jak również pilot dywizjonu 302.
Życiorys Syn Juliana i Klary, w roku 1936 ukończył 3-letnią Szkołę Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 3 w Nisku nad Sanem. Ochotniczo zgłosił się do służby w lotnictwie. W 4 pułku lotniczym w Toruniu ukończył w 1937 roku kurs pilotażu. Zdecydował się (15 września 1937 r.) na służbę zawodową w lotnictwie. Ukończył Kurs Wyższego Pilotażu, otrzymał przydział do 141 eskadry myśliwskiej 4 pułku lotniczego w Toruniu.
We wrześniu 1939 r. walczył w składzie swojej eskadry, która wspólnie ze 142 eskadrą myśliwską tworzyła III/4 dywizjon myśliwski, wspierający wojska Armii „Pomorze”. Już 2 września wziął udział w walkach powietrznych. W kluczu z kpt. Tadeuszem Rolskim i ppor. Władysławem Różyckim uszkodził Dorniera Do 17P, który lądował przymusowo na terenie Prus Wschodnich. Tego samego dnia brał udział w ataku szturmowym na oddziały pancerno-motorowe poruszające się po szosie Radzyń Chełmski-Łasin. Leciał w trzecim kluczu, który zaatakował oddziały 21 Dywizji Piechoty.