Dopiero modlitwa Paisjusza sprawiła, że uczeń poczuł żal za grzechy i po śmierci konkubiny powrócił do monasteru.
Paisjusz utrzymywał kontakty z Pawłem z Teb. W jednym ze spotkań Pawłowi towarzyszył jego uczeń Pimen, który pragnął poznać mieszkającego na pustkowiu mnicha. Paisjusz błogosławił Pimena i przepowiedział mu świętość. W przyszłości Pimen wzorem Paisjusza udał się na pustynię i do śmierci prowadził ascetyczny tryb życia.
Świętemu Paisjuszowi Wielkiemu zostały poświęcone trzy egipskie monastery. Założony przez niego monaster na Pustyni Nitryjskiej rozrósł się i w czasach dzisiejszych obejmuje obszar 400 ha. Wspólnota mnisza zajmuje się uprawą owoców, warzyw i oliwek. Przy monasterze działa przychodnia lekarska. Drugi monaster znajduje się w Deir el-Bersha, w środkowym Egipcie w pobliżu Mallawi, trzeci natomiast na wschód od Hermonthis (Armant). Istnieje w Egipcie czwarty monaster świętego Paisjusza – Czerwony Monaster. Jego patron i założyciel jest niekiedy mylony z Paisjuszem Wielkim.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Święci Kościołów przedchalcedońskich Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Zakonnicy Kategoria:Urodzeni w 320 Kategoria:Zmarli w 417