Projekty agrarne nie uwzględniały w podziale ziemi Italików, przewidując działki ager publicus jedynie obywatelom rzymskim. Prowadziło to do gwałtownego sprzeciwu sprzymierzeńców, którzy pragnęli uzyskania obywatelstwa rzymskiego, a zarazem pełni praw politycznych. Pierwsze propozycje legislacyjne w tym zakresie pojawiły się jeszcze w II w. p.n.e., kiedy to konsul na rok 125 p.n.e. M. Fulwiusz Flakkus zaproponował ustawę, która przewidywała nadanie pełnego rzymskiego obywatelstwa sprzymierzeńcom (socii), natomiast ius provocationis tym spośród nich, którzy nie chcieli zmieniać swojego obywatelstwa na rzymskie (rogatio Fulvia de civitate sociis danda).Cyprian Herl, Bellum Sociale. Przyczyny, przebieg i skutki wojny ze sprzymierzeńcami (91-88 r. p.n.e.), Tarnowskie Góry, 2023, s. 112 - 113. Ostatecznie projekt natknął się jednak na taki opór ze strony części senatorów, że nigdy nie poddano go pod głosowanie, a sam Fulwiusz Flakkus opuścił Rzym, wyruszając do Galii Zaalpejskiej celem stłumienia buntu Salluwiów.