200px|right|thumb|Liam O’Flaherty Liam O’Flaherty (irl. Liam Ó Flaithearta; ur. 28 sierpnia 1896 w wiosce Gort na gCapall na wyspie Inis Mór, hrabstwo Galway, zm. 7 września 1984 w Dublinie) – irlandzki pisarz specjalizujący się w powieściach i opowiadaniach. Był jedną z czołowych figur Odrodzenia Irlandzkiego w literaturze.
Życiorys Był dziewiątym z dziesięciu dzieci Mícheála Ó Flaithearta i Maggie Ganley z Gortów na gCapall. Edukację rozpoczął w Oatquarter National School w Inishmore, kontynuował ją na Rockwell College, a jako kierunek studiów wybrał teologię – pragnął być księdzem. Porzucił jednak szkołę, by wstąpić do Irish Guards, pułku Armii Brytyjskiej. Zaciągnął się jednak jako Bill Gantley, używając panieńskiego nazwiska matki. Został ranny w bombardowaniu pod Langemarck we wrześniu 1917 roku i po latach zmagań się z depresją endogenną został zwolniony ze służby.
Po powrocie do ojczyzny, Liam zajął się polityką. 8 grudnia 1922 roku, dwa dni po ustanowieniu Wolnego Państwa Irlandzkiego, wraz z grupą zaangażowanych w sprawę ludzi przejął na cztery dni budynek w Dublinie, wywieszając na nim czerwony sztandar, symbol ruchów robotniczych.