Zdobycie Królestwa Burgundii Król Burgundii Rudolf II zmarł 2 lutego 1032 r. Na mocy układu zawartego z cesarzem Henrykiem II jego państwo odziedziczył Konrad II. Wkrótce w Burgundii wybuchł bunt. Zimą 1033 r. Konrad II przystąpił do akcji nie odnosząc sukcesu. W tej sytuacji zawarł sojusz z królem Francji Henrykiem I i ponownie zaatakował w 1034 r. odzyskując kontrolę nad krajem. Książęta złożyli mu hołd i 1 sierpnia 1034 r. koronował się w Genewie na króla Burgundii. Wprawdzie Konrad już 2 lutego 1033 r. w Payerne został koronowany, ale akt ten nabrał mocy dopiero po hołdzie. Jesienią 1038 r. cesarz polecił koronować na króla Burgundii swojego syna Henryka.
Druga wyprawa włoska W 1037 r. Konrad II ponownie wyprawił się do Włoch, gdzie wybuchło powstanie drobnych wasali tzw. valvassorów przeciwko wielkim feudałom. Wbrew dotychczasowej polityce władców niemieckich, którzy popierali wielkich wasali, Konrad poparł valvasatorów i przyznał im nienaruszalność ich lenn i prawo do ich dziedziczenia.
Śmierć Zmarł 4 czerwca 1039 r. w Utrechcie na dnę moczanową. Jego wnętrzności pochowano w Utrechcie, a zwłoki w Spirze.
Przypisy