– japoński książę, samuraj okresu Edo.

Życiorys Urodził się 28 listopada 1817 r. w zamku Kagoshima (wówczas prowincja Satsuma, obecnie prefektura Kagoshima) jako syn Narioki'ego Shimazu, pana domeny Satsuma; był młodszym bratem Nariakiry Shimazu.

Wkrótce po urodzeniu został adoptowany przez rodzinę Tanegashima, po czym wrócił do rodzinnego domu, aby w wieku ośmiu lat trafić do rodu Shigetomi-Shimazu. Tam zmieniono jego dotychczasowe imię Kanenoshin na Matajirō. W 1828 r. otrzymał imię Tadayuki. W wieku 22 lat, po ślubie z córką pana Shigetomi, Tadakimi został głową rodziny. Był także kandydatem do sukcesji w rodzinnym majątku Shimazu. Jego przyrodni starszy brat, Nariakira, objął po ojcu domenę Satsuma. Zmarł jednak w 1858 r., pozostawiając nieletniego syna, Tadayoshiego. Hisamitsu Shimazu został zobowiązany do opieki nad młodym Tadayoshim.

W 1862 r. wyjechał do Kioto, gdzie w ramach gwałtownych przemian schyłkowego okresu Tokugawa zaangażował się w politykę zmierzającą do osiągnięcia kompromisu polegającego na współdziałaniu arystokracji i samurajów pod patronatem cesarza.

Hisamitsu Shimazu zapisał się w historii za sprawą udziału w tzw.