Ariarates V Eusebes Filopator (gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (zm. 130 p.n.e.) – król Kapadocji w latach 163–159 p.n.e. i od 157 p.n.e. do swej śmierci. Syn króla Kapadocji Ariaratesa IV Eusebesa i królowej Antiochis, córki Antiocha III Wielkiego, króla państwa Seleucydów.
Młodość Pierwotnie nazywał się Mitrydates. Posiadał doskonały charakter oraz oddawał się filozofii i naukom humanistycznym. W r. 172 p.n.e. jego ojciec Ariarates IV Eusebes wysłał posłów wraz z nim do Rzymu. Miał tam być wychowywany oraz zapoznawany z kulturą i obyczajami rzymskimi (Tytus Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, ks. XLII, rozdz. 19). Niewykluczone, że ta informacja może dotyczyć innego Ariaratesa, jego najstarszego brata. On natomiast prawdopodobnie studiował w Atenach, gdzie zapewne stał się przyjacielem Attalosa, przyszłego króla Pergamonu.
Rządy w Kapadocji W r. 163 p.n.e. po śmierci ojca objął władzę w Kapadocji, jako Ariarates V Eusebes Filopator. Polibiusz, historyk grecki, w Dziejach podał, że po objęciu tronu wysłał posłów do Rzymu celem odnowienia przyjaźni i przymierza (ks. XXXI, rozdz. 14). Po uzyskaniu zgody Rzymian, wyprawił posłów do Lizjasza w Antiochii celem sprowadzenia szczątków siostry i matki. Lizjasz zgodził się na to.