Interakcje z innymi gatunkami W okresie kwitnienia oba gatunki wydzielają mocny zapach – D. canariensis spermy, przyciągający małe muchy, osy i małe pszczoły, a D. vulgaris zgniłego mięsa, przyciągający duże muchy, chrząszcze z rodziny kusakowatych i żuki.
Genetyka Liczba chromosomów w przypadku obu gatunków wynosi 2n = 28.
Systematyka Pozycja według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG IV z 2016) Należy do plemienia Areae, podrodziny Aroideae, rodziny obrazkowatych, rzędu żabieńcowców w kladzie jednoliściennych.
Podział taksonomiczny Do rodzaju należą dwa gatunki: drakunkulus zwyczajny (Dracunculus vulgaris Schott in Schott & Endl.), nazywany też "smoczą lilią" – pochodzi ze środkowo-południowej Europy oraz zachodniej Turcji, Dracunculus canariensis Kunth. – pochodzi z Wysp Kanaryjskich i Madery.
Zastosowanie Rośliny ozdobne Z uwagi na atrakcyjne (choć cuchnące) kwiatostany oraz owocostany drakunkulus zwyczajny jest uprawiany w ogrodach jako roślina ozdobna.
Rośliny magiczne Dawniej wierzono, że posiadanie korzenia lub liścia drakunkulusa zwyczajnego chroni przed wężami i żmijami, a umycie rąk w nalewce z tej rośliny pozwala bezkarnie obchodzić się z wężami.