Julia Razumiejczyk (ur. 1866, zm. sierpień 1887 w Warszawie) – krawcowa, działaczka socjalistyczna.
Życiorys Była szeregową aktywistką partii Proletariat, pracowała jako krawcowa w jednej z fabryk. W oparciu o materiały otrzymywane z partii założyła kółko socjalistyczne. Jej rola znacznie wzrosła, gdy po fali aresztowań jesienią 1885 jako jedna z nielicznych została zwolniona z aresztu i przekazana pod kuratelę policji. Podjęła współpracę z Władysławem Wisłockim i Bronisławą Waligórską, którzy przejęli po aresztowaniu Marii Bohuszewiczówny przywództwo nad inteligencką częścią partii Proletariat. W połowie 1886 Julię Razumiejczyk osadzono w Cytadeli Warszawskiej, była więziona w jednej celi z Marią Bohuszewiczówną i Rozalią Felsenhardt. Wszystkie trzy podczas osadzenia uczestniczyły w grypsowaniuBaza osób politycznych, Julia Razumiejczyk, a w lutym 1887 zdemolowały celę jako przejaw solidarności z więźniem spoliczkowanym przez nadzorcę X Pawilonu, Piotra Fursa.
Przebywając w X Pawilonie chorowała na gruźlicę, władze więzienne odmówiły przeniesienia jej do szpitala. Zmarła w celi w sierpniu 1887Irena Koberdowa „Socjalno-Rewolucyjna Partia Proletariat, Książka i Wiedza, Warszawa 1981.