Piotr Siemionowicz Bałujew, ros. Пётр Семёнович Балу́ев (ur. we Władykaukazie, zm. 2 marca 1923 w Moskwie) – rosyjski i radziecki wojskowy, generał kawalerii.
Życiorys Pochodził z rodziny oficerskiej. Ukończył Władymirowskie Gimnazjum Wojskowe w Kijowie i 1 Pawłowską Szkołę Wojskową. Oficer od 1876. Następnie ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego w 1882. Służył w sztabach Petersburskiego i Kaukaskiego Okręgu Wojskowego, potem w sztabie Obwodu Kaspijskiego, sztabie 4 KA, sztabie Wojska Dońskiego, jako wykładowca w Kozackiej Szkole Junkrów w Nowoczerkasku. Od 1900 w linii - był dowódcą batalionu, dowódcą 127 pułku piechoty, dowódcą 2 Brygady Piechoty w 16 Dywizji Piechoty. Od października 1904 służył jako szef sztabu 6 AK. W 1906 mianowany został generałem lejtnantem i dowódcą 17 Dywizji Piechoty, z którą w składzie 14 AK 4 Armii rozpoczął I wojnę światową.