Karol Schrötter (ur. 12 marca 1884 w Paszkanach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Leopolda i Sydonii z Neubeków urodzony 12 marca 1884 w Paszkanach, w ówczesnym powiecie suczawskim Księstwa Bukowiny. Nauki początkowe pobierał prywatnie. Do szkoły średniej uczęszczał w Stanisławowie, a następnie w c. k. I Szkole Realnej we Lwowie, gdzie w czerwcu 1904 zdał maturę z odznaczeniem. W międzyczasie (1902–1903) należał do tajnego koła samokształceniowego. W latach 1904–1905 odbył obowiązkową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii, w charakterze jednorocznego ochotnika. W 1905 rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Szkoły Politechnicznej we Lwowie. Na stopień kadeta rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1906 i przydzielony w rezerwie do 11 galicyjsko-bukowińskiego pułku artylerii korpuśnej we Lwowie. Był oficerem rezerwy artylerii polowej i górskiej. Posiadał przydział w rezerwie do pułku haubic polowych nr 11 we Lwowie. W 1914 ponownie został powołany do armii austriackiej. Walczył na froncie włoskim i rosyjskim I wojny światowej. Od 1917 jego oddziałem macierzystym był pułk artylerii polowej nr 111.