Osiedleńcy – głównie Polacy (na 28 rodzin 6 było litewskich) – otrzymali 6 lat wolnizny.
W czasie swojego istnienia wieś znana była pod różnymi nazwami, między innymi: Krucze Łąki Kruglanken Kruglanki Kruklanki
Wieś była zasobna i dobrze prosperowała, bo już w 1574 roku został wybudowany kościół, a prawie w tym samym czasie powstała również szkoła. Mimo że Kruklanki paliły się wielokrotnie, udawało się ocalić kościół, który pozostał cennym zabytkiem architektury wschodniopruskiej z XVI wieku. Wieś leżała w granicach I Rzeczypospolitej jako lenno Korony Polskiej do 1657, po czym znalazła się pod panowaniem brandenbursko-pruskim, a od 1701 w Królestwie Prus.
Podczas epidemii dżumy w 1710 roku zmarły tu 132 osoby, m.in. ostatni przedstawiciel szlacheckiego rodu von Gansenów, którego grobowiec odkryto w 1875 roku pod podłogą kościoła po lewej stronie ołtarza.
Do początku XIX wieku większość mieszkańców tutejszej parafii stanowili Polacy, ale już pod koniec tamtego stulecia ich udział zmalał do zaledwie jednej trzeciej ogółu mieszkańców.